روزگار خوش و نا خوش

اگر از اندر احوالات من بخواید بدونید خوبم...۳۳سالم شد و یک پسر چهار ساله شیطون دارم که حس میکنم تموم دنیای منه و من زندگی میکردم تا بزرگ شم و ازدواج کنم و بچه دار شم تا نهایت لذت رو از داشتن اون ببرم...وقتی هست که هست ولی وقتی نیست انگار هیچی نیس.

خوشم با بچم و سلامتیش و میسازم با همه ناخوشی های روزگار که رسمش همینه.عمر کوتاه رو قدر دانسته و بدانید خوشی همین نزدیکی هاس در کنارتان...

.............

دوستان ثابق اگه سرزدید بگم جز خاطرات شیرین زندگی من هستین.خوش باشین

شرایط و روزهای سخت ایران...